Publikacje

Probiotyki w praktyce lekarza pierwszego kontaktu. Część I
21.04.2011
W czasie gasnącej fascynacji antybiotykami oraz ogromnych możliwości medycyny zachowawczej i interwencyjnej zarówno lekarze, jak i pacjenci starają się znaleźć takie alternatywne metody terapii, które będą na równi traktowane i skuteczne jak środki farmaceutyczne...
Nieżyty nosa u dzieci – czy to tylko alergia?
19.04.2011
Nieżyty nosa u najmłodszych dzieci (poniżej 5. r.ż.) sprawiają wiele kłopotów pacjentom, ich rodzicom, lekarzom rodzinnym i pediatrom. Najczęściej w praktyce lekarskiej spotykamy się z ostrymi nieżytami nosa i zatok o etiologii wirusowej. Rozpoznanie w większości przypadków nie budzi wątpliwości, choroba trwa 7–14 dni i mija w wyniku leczenia objawowego...
19.04.2011
Kardioseksuologia wieku podeszłego
16.11.2010
Dysfunkcje seksualne są jednymi z najczęstszych problemów mężczyzn w podeszłym wieku. Problem ten dotyczy około 100 mln mężczyzn na świecie. W Polsce zaburzenia erekcji występują u około 10% (1,5 mln) populacji mężczyzn (1), w Stanach Zjednoczonych u około 18% (18 mln), a w Niemczech u 19,2% (2). Przewiduje się, że w 2025 roku około 322 mln mężczyzn będzie cierpiało z powodu zaburzeń erekcji (3). Około 80-90% wszystkich przypadków dysfunkcji seksualnych jest związanych z przyczynami organicznymi: naczyniopochodnymi, hormonalnymi, neurogennymi, jatrogennymi bądź złożonymi.
Zakażenie bakteriami z rodzaju Chlamydia w praktyce lekarza rodzinnego
31.08.2010
Zakażenia bakteriami z rodzaju Chlamydia to coraz częstszy problem, z którym spotyka się lekarz rodzinny w swojej codziennej pracy. Nietypowe objawy, utajony przebieg choroby, łatwość szerzenia się drobnoustroju w populacji, zwłaszcza wśród osób młodych, stwarza niejednokrotnie trudności diagnostyczne i terapeutyczne. Najczęściej zakażenie ma charakter mieszany, często współistnieje z infekcjami wirusowymi i bakteryjnymi, takimi jak Legionella, Mycoplasma, Coxiella, nie należy także zapominać o Borrelia burgdorferi.
Probiotyki w zapobieganiu i leczeniu zakażeń dróg oddechowych
12.11.2009
Zakażenia górnych dróg oddechowych (zapalenie gardła i migdałków podniebiennych, zatok, ucha środkowego, nagłośni, krtani) i dolnych (zapalenie oskrzeli, oskrzelików, płuc) należą do najczęstszych schorzeń, z którymi styka się lekarz praktyk. Większość zakażeń dróg oddechowych ma etiologię wirusową, zdecydowanie rzadziej wywoływane są przez bakterie. Zmniejszenie ryzyka chorób infekcyjnych układu oddechowego ma znaczenie w każdym wieku, szczególnie zaś w grupach ryzyka (np. dzieci uczęszczające do przedszkola lub żłobka, osoby w podeszłym wieku) i jest ważnym zadaniem dla służby zdrowia.
Zasady strajku lekarskiego
15.09.2009
Art. 59 ust. 3 Konstytucji stanowi, iż "związkom zawodowym przysługuje prawo do organizowania strajków pracowniczych i innych form protestu w granicach określonych w ustawie".
15.09.2009
Probiotyki w alergii - fakty i mity
23.06.2009
Uważa się, że jednym z elementów odpowiedzialnych za wzrost częstości zachorowań u dzieci na choroby alergiczne jest nieprawidłowy skład flory bakteryjnej. Błona śluzowa jelita wymaga ekspozycji na bakterie w celu rozwoju układu odpornościowego, w tym immunologicznej tolerancji. Skład mikroflory przewodu pokarmowego noworodka i niemowlęcia zależy od sposobu porodu, karmienia i przebytych infekcji. Dlatego też rozumienie roli probiotyków w fizjologii ludzkiego organizmu stało się ważnym i często dyskutowanym zagadnieniem.
23.06.2009
Kiedy powinno się stosować probiotyki?
30.04.2009
Zgodnie z definicją FAO/WHO, probiotyki to żywe drobnoustroje, które podawane w odpowiednich ilościach wywierają korzystny efekt zdrowotny. W przyszłości definicja ta ulegnie prawdopodobnie modyfikacji, ponieważ z badań przeprowadzonych na zwierzętach wynika, że niektóre skutki działania probiotyków można uzyskać za pomocą zabitych bakterii lub nawet DNA bakteryjnego.
Najczęstsze błędy diagnostyczne w interpretacji badań spirometrycznych
05.11.2008
Błędna interpretacja wyniku badania spirometrycznego może być przyczyną dwojakiego rodzaju błędów. Wynik może być fałszywie dodatni, czyli identyfikować zaburzenia, tam gdzie ich nie ma, lub fałszywie ujemny, czyli nie rozpoznawać zaburzeń, tam, gdzie one występują. Niezależnie od rodzaju błędu, jeżeli wynik badania ma wpływ na proces decyzyjny, to prowadzi to do błędnych decyzji terapeutycznych bądź orzeczniczych. Poniżej przedstawione zostały błędy, które spotyka się w codziennej praktyce klinicznej.
05.11.2008
22.01.2007